Hackney Empire, Londra Jessica Cale’in sopranosu, Elena Langer ve Glyn Maxwell’in büyüleyici monologunda elmas gibi parlarken, Rebecca Meltzer, Purcell’in eseri için ilgi çekici bir okul avlusu sahnelemesi yaratıyor. English Touring Opera’nın sonbahar sezonunun mitolojik bir teması var; bu da pratikte kadınların terk edilişini konu alan operalar anlamına geliyor.
Gluck’un Orfeo ed Euridice operasıyla birlikte turneye çıkan bu kompakt ikili yapı, Dido and Aeneas’ı, Glyn Maxwell’in sözlerini seslendiren sopranolar için yazılmış 20 dakikalık bir sahne olan ve 2002 yılında Almeida Opera tarafından prömiyeri yapılan Elena Langer’ın Ariadne’siyle eşleştiriyor.
Langer’ın mini operası esasen, güçlü sopranosu elmas gibi parlayan Jessica Cale tarafından burada ikna edici bir şekilde seslendirilen bir monologdur. Bununla birlikte Anna Morrissey’in prodüksiyonunda sahnede altı kişi yer alıyor: Terk edilme hissi, pasif olduğu kadar aktif bir şey gibi de hissettiriyor.
Oyun, Theseus’un ayrılmasıyla, hem uyuyan Ariadne’den hem de onları birbirine bağlayan, yerdeki bir yığından makaraya sarılan kırmızı ipten kurtulmasıyla başlıyor – sanki labirentten bir önceki gece dönmüş gibi. Ariadne uyandığında o hâlâ oradadır, gölgelerde gezinmekte ya da yatağını döner platform üzerinde döndürmektedir.
