Bir arabanın gerçek renklerini ortaya çıkarmak için 1250 millik bir yolculuktan daha iyi bir şey yoktur. Elektrikli arabalar hakkında yaklaşık 15 yıl kadar yazı yazdıktan sonra, Güney İngiltere'de yaşayan benim için nihayet Inverness'e bir araba sürme fırsatı geldi. Hasta bir büyükanneyi bir anda görmek için değil, elektrikli Range Rover'ları sürmek için.
Öyleyse benzer. Bir zamanlar elektrikli arabaları yenmek için çok sık kullanılan sopa (ne menzilin ne de şarjın izin vermeyeceği hasta bir akrabaya yardım etmek için yapılan acil, son dakika, ülke boyu yolculuk) bugünlerde pek sık kullanılmıyor. 249 mil kat ettikten sonra, bence bu tamamen bir kenara bırakılabilecek bir şey.
Şarj cihazlarının kullanılabilirliği ve güvenilirliği, pillerin boyutu, menzilin öngörülebilirliği ve yerel araç içi navigasyon rota planlayıcılarının gelişmişliği (Waze gibi bir şey kullanmayın) sayesinde yolculuk sırasında şarj etme konusunda gerçekten endişelenmenize gerek kalmaz. Bunun yerine, seyahatimin kanıtladığı gibi, mesanenizin kapasitesi veya midenizi doldurma ihtiyacı veya bu kadar uzun bir yolculukta sadece gözlerinize ve beyninize bir mola verme ihtiyacı, pil bitmeden çok önce her zaman galip gelecektir.


