(Interscope) A listesinin hayran olduğu ve arenaları dolduran, ancak büyük hitleri olmayan Avustralyalı şarkıcı, Shoegaze, Balearic ve Smiths aracılığıyla popta kendi kendine özgü yolunu yürüyor. Birkaç yıl önce, New York Times "orta sınıf pop yıldızı" olgusunu haber yapmıştı. Bu özellik, bunun "o kadar da popüler olmayan bir pop yıldızı" anlamına geldiğini açıkça açıkladı; kendisi için bu sözcük ticari bir egemenlik değil, "bir ses, bir estetik, bir tavır" anlamına geliyordu.
Tamamen yeni bir olgu değil: 2000'lerin sonunda, eleştirmenlerce beğenilen ama ticari olarak yeraltındaki pop sanatçılarını (aralarında Alphabeat, Frankmusik ve Clik Clik'in de bulunduğu) listelerin zirvesindeki TV yetenek şovu mezunları arasından, onları genel "sakat pop" başlığı altında gruplandırarak ayırmaya çalışan bir oyunu hatırlarsınız. Ancak sosyal medyanın gelişi, işleri açıkça dramatik bir şekilde değiştirdi; listelerin üst sıralarına nadiren giren sanatçıların son derece sadık - ve son derece çevrimiçi - takipçiler, güvenilir bir şekilde paketlenmiş şovlar ve iyi eleştirileriyle birlikte gerçek bir şöhret aurası geliştirmesine olanak sağladı. Troye Sivan bu fenomenin tanrılaştırılması olabilir.
Son 12 yılda albümleri ha
