Londra film festivali Anna Biller'ın 1960'ların Britanya tarzına yönelik karmaşık övgüsü, melodramı güldürmek için oynuyor ve bir Japon hayalet hikayesine dayanan bir ortaçağ masalında bunu harika bir şekilde başarıyor. Abartılı bir durum var... ve bir de ABD'li bağımsız film yapımcısı ve tür uzmanı Anna Biller'ın, bir önceki filmi The Love Witch'in stile, yüzeye ve A-zevklerine olan coşkulu sevgisi konusunda beni ilk kez uyaran, şakacı ve tuhaf yeni filmi var.
B filmi. Korkunun Yüzü, Peter Cushing'in 1960'lardaki Britanya'daki Hammer Films'in cafcaflı Technicolor korku filmlerine, Freudyen önemi ancak tahmin edilebilecek kırmızı kadife üzerine olağanüstü bir görsel vurguyla, tam bir saygı duruşu niteliğindedir. Belki buna pastiş demek doğru olmaz; her halükarda yapay zekanın ortaya çıkışı, filmlerde ve edebiyatta yetenekli pastişin değerini tartışmalı bir şekilde baltaladı.
Bu daha çok Hammer'la aynı damarda başka bir film yapma, aynı şehvetli melodram, erotizm ve kara komedi geleneğini sürdürme ve tıpkı o zamanlar olduğu gibi gülünebilen ve gülünebilen bir film yaratma girişimidir. Ortam, morina rengi bir ortaçağ İngiltere'sidir; saraylı soyluların, kirli yüzlü köylülerin ve hanımların ülkesidir.
