Daniel P Lewis, kendi senaryosunda, yardım hattı danışmanı Walters'ın acısını iyileştirmeye çalıştığı, travmayla kuşatılmış izole bir adamı canlandırıyor. Bir gece yardım hattı için çalışırken, danışman Grace (müthiş bir Hannah Walters), travma ve yalnızlıkla kuşatılmış, kendini öldürmeyi düşünen izole bir işçi sınıfı adamı olan Walter'dan (Daniel P Lewis, aynı zamanda filmin senaristi) bir telefon alır. Grace, Walter'ın derin bir duygusal sıkıntı içinde olduğunu hemen anlar ve her ne kadar onun araştırıcı soruları çok acı verici hale geldiğinde telefonu kapatmaya devam etse de, aynı zamanda ıstırabının temel nedenleri hakkında konuşacak ve yardımı kabul edecek kadar güvende hissedene kadar tekrar aramaya devam eder.
Ancak, hayatının her zaman bir parçası olan şiddet bir kez daha ortaya çıkarken, diğer faktörler Walter'ın kırılgan iyileşme sürecini istikrarsızlaştırma tehlikesiyle karşı karşıya kalır. Bu samimi, mikro ölçekli dramanın arka planını okumamış olsanız bile, muhtemelen bunun bazı oyuncular ve yapım ekibi için sevgi dolu bir emek olduğunu, belki de acı çeken insanlara orada onlar için bir yardım olduğunu gösterme arzusundan doğduğunu izlerken susacaksınız. Bu açık samimiyet ve fedakar niyet burada o kadar güçlü bir şekilde hissediliyor ki, olumsuz eleştirileri bir şekilde engelliyor.
