Mark Sandman liderliğindeki grup, post-grunge dönemi Amerikasına gizemli ve zarif bir rock getirdi. Kayıp demolar gün yüzüne çıkarken, Sandman'e en yakın olanlar hayatın sevinçlerine tutunan bir adamı hatırlıyor. 1998'in başlarıydı ve Massachusetts'teki Fort Apache kayıt stüdyosunda, Morphine'in kibar solisti Mark Sandman, kırılma noktasına yaklaşıyordu. Morphine'in gizemli ve kara mizah dolu dört albümü, ödünsüz yaratıcı vizyonları göz önüne alındığında eleştirmenlerden övgü almış ve son zamanlarda beklenmedik bir ticari başarı yakalamıştı.
Grunge döneminin aşırılıklarının ardından Sandman, onların sofistike hikaye anlatımı, gezgin slide bas ve Dana Colley'in atmosferik saksofonundan oluşan kendine has karışımını bir tür "damak temizleyicisi" olarak görüyordu. 1997 yılında Morphine, sektörün önemli isimleri David Geffen ve Mo Ostin tarafından kurulan DreamWorks Records ile anlaşmıştı. Şimdi, grubun yeni patronları için yapacağı ilk uzunçalar üzerinde çalışırken -ki bu şarkılar nihayet neredeyse otuz yıl sonra gün yüzüne çıkıyor- Sandman grubun yönü hakkında şüpheler içindeydi.
Colley, "Morphine ilk kez sadece kendimiz dışındaki birini memnun etmeye çalışıyordu" diye hatırlıyor.
