Fondation Cartier, Paris - Ibrahim Mahama, sömürgecilik tarafından parçalanmadan önce ve sonra Gana'yı inceleyen bu sergiye bütün bir fabrik٠eyi yerleştirdi. Bu, umut dolu bir sergideki göz alıcı yerleştirmelerden yalnızca biri.
Ibrahim Mahama post-kolonyal Gana'nın kalıntılarını kazdı, antik tarihinin küllerini ayıkladı, endüstriyel kalıntıları, kurumsal atıkları, çöp yığınlarını didik didik etti ve oldukça benzersiz bir şey buldu: umut.
Dairesel Hayaletler Parlamentosu'ndaki Asante taburelerinden birine oturduğunuzda, gözlerinizin önünde yeni bir geleceğin şekillendiğini neredeyse hissedebilirsiniz. Bu, Paris'teki Fondation Cartier'deki bu devasa sergideki ilk enstalasyon ve Mahama'yı oldukça net bir şekilde özetliyor.
Sanatçı, 1966'da Gana hükümetinin çöküşüne, sömürge sonrası projenin umudunun askeri bir darbeyle nasıl ezildiğine bakıyor; antik Gana tarihine, yüzyıllar önce yıkılan imparatorluklara ve sömürgeciliğin onları nasıl paramparça ettiğine bakıyor. Ama bunların hiçbirinden yakınmıyor. Yas tutmuyor. Bunun yerine onları yeniden sahipleniyor ve işlerin nasıl yeniden inşa edilebileceğini, geçmişten ders çıkararak nasıl ilerleyebileceğimizi soruyor.
