17 yaşındaki Danny Donelly dans müziği satan bir plak dükkanı açmak için bankadan kredi çektiğinde, kasabasında ve genel olarak dans müziğinde devrim yaratmaya nasıl yardımcı olacağını çok az biliyordu.
1990'ların başlarında Londra'nın banliyö kasabası Romford üç şeyiyle bilinirdi. Dünyanın en iyi snooker oyuncusu Steve Davis'in eviydi. İnsanların sepet içinde tavuk eşliğinde Romford köpek yarışları pistinde bahis oynadığı yerdi. Ve bilenler için, İngiltere'nin en iyi yeraltı dans müziğinin alınıp satıldığı yerdi.
Bu kökler, Romford'un en ünlü müzik grubu Underworld ve solist Karl Hyde'ın 1995 yapımı Born Slippy şarkısının finalinde "mega mega mega, going back to Romford" sözlerini haykırmasıyla ölümsüzleştirildi.
Bu sözler artık kasabada açılan ve bu gösterişsiz ama parti ruhlu kasabanın Manchester veya Detroit gibi büyük dans müziği şehirlerine nasıl kafa tuttuğunu anlatan "Mega Mega: Romford's Suburban Sound Revolution" adlı yeni serginin başlığını oluşturuyor.
