Sofia’nın annesi Eleanor tarafından çekilen bu belgesel, dönem filmi çekmenin bazı zorluklarını gözler önüne seriyor, ancak kocasının Hearts of Darkness filmindeki çalkantılı portresinden çok uzak. Kirsten Dunst'ın başrolünü oynadığı Sofia Coppola’nın Marie Antoinette filmiminin vizyona girmesinin üzerinden 20 yıl geçti; bu film, kraliçenin 1789 devriminden önceki erken dönemlerinin, cömert ve doğru kostümlerle, Versailles'da mekanında çekilen ve Antonia Fraser'ın biyografisine dayanan, destekleyici, yargılamayan, ironiden uzak bir incelemesidir – ancak aynı zamanda müziğinde 70'lerin ve 80'lerin pop parçalarını isyankar ve eğlenceli bir şekilde kullanmaktadır.
Film, Fransız eleştirmenlerden bir yuhalama fırtınasıyla karşılaştı; bildirildiğine göre bu durum, tarihlerinin hiçbir Fransız oyuncunun yer almadığı bir müzik videosuna ve moda çekimine indirgenmesinden duyulan rahatsızlıktan kaynaklanıyordu. Ya da neredeyse hiç yoktu. Aslında, tüm siyasi kararlılıktan yoksun olmasına rağmen film ilginç ve başarılıydı, hak edilmiş bir hayran kitlesine sahip – ve yönetmenin annesi Eleanor Coppola'nın bu yapım aşaması belgeseli gerçekten de o kitleye hitap ediyor.
Bu belgesel temel olarak, talepkar bir dönem filmi çekmenin gerilimlerini ve uzunluklarını zarif bir şekilde görmezden gelen, dijital videoda çekilmiş tatlı bir aile ev filmidir.
