Küresel fenomenin yazarı, Harper Lee'den ilham almayı, Joan Didion'ın zanaatını ve Louisa May Alcott'u yeniden okumanın sevinçlerini anlatıyor. En erken okuma anım: Dick and Jane ile Eğlence adlı kitabı okuduğuma dair çok net bir anım var. Dört yaşındaydım ve babam her kelimeyi bir yazı tahtasına yazdı. Onları ezberledim, sonra kitabı açıp ona geri okudum. İnanamıyordum. Bu büyü gibi hissettiriyordu! Daha büyüdüğümde, kitaba tesadüfen rastladım ve Dick ile Jane'in aslında o kadar da fazla eğlenmediğini görünce şaşırdım.
Büyürken en sevdiğim kitap Louise Fitzhugh'un Casus Harriet adlı eseriydi. On bir yaşındaki Harriet Welch bir yazar olmak istiyor ve mürebbiyesi her gün yazma alıştırması yapabilmesi için ona bir defter tutmasını teşvik ediyor. Ancak okuldaki diğer çocuklar onun defterini (en zalim, en savunmasız düşünceleriyle dolu olan) bulduğunda, kısa sürede okulun dışlanmışı haline geliyor. Bu hikâyeyi yüzlerce kez okumuş olmalıyım. Harriet Welch, bir şeyleri not etmeye başlamamın sebebiydi. Aynı zamanda ne kadar zor gelirse gelsin, hatalarınızı sahiplenmenin ve onlar için özür dilemenin kaçınılmaz olduğunu anlamamın da sebebiydi.
