Kira grevlerinden işgal evlerine kadar yeni bir sergi, insanların Londra'da başlarını nasıl bir çat altında tutmayı başardıklarını ve kalıp duran küf ile astronomik kiraları gözler önüne seriyor. Charles Booth'un Viktorya dönemi Londra'sına ait öncü yoksulluk haritaları; birbirine sıkıca sıkıştırılmış sokakları, ara sokakları ve gecekonduları canlı renk kodlarıyla gösteriyor.
Siyah ve koyu mavi olarak işaretlenen yerler, "kronik yokluk" olarak tanımlanan "çok fakir" sınıfına giriyordu. Açık mavi olanlar fakirdi: "ortalama bir aile için haftada 18 ila 21 şilin". Pembe sokaklar "oldukça rahat" olanları barındırırken, zenginlerin yaşadığı yerler sarı renkle işaretlenmişti.
İngiliz sosyal reformcunun bu haritaları, Birleşik Krallık'taki her coğrafi bölgeyi sosyal ve ekonomik dezavantaj düzeyine göre sıralayan modern yoksunluk endekslerinin 19. yüzyıldaki karşılığıdır. İkisini karşılaştırmak, son 150 yılda çok şeyin değiştiğini, ancak bazı şeylerin de değişmediğini gösteriyor.
Tarihi gecekondular temizlendi ve konut koşulları genel olarak iyileşti, ancak aşırı yoksulluk ve aşırı zenginlik başkentte yan yana yaşamaya devam ediyor.
