Bir bahçıvan, bitkisel dünyaya hakim olan hanedanların izini, uygun bir şekilde gösterişli düzyazıda izliyor Viktorya dönemi yazar ve eleştirmeni John Ruskin, bilimin, çok sevdiği doğal dünyayı müstehcen bir şeye dönüştürmekte ısrar etmesinden nefret ediyordu. Botanikçilerin, en sevdiği çiçeklerin mahmuzlarını, taç yapraklarını ve erkek organlarını "müstehcen süreçlere ve şehvetli hayaletlere" indirgemek için "mikroskobik kötülük" kullandıklarından şikayet etti. Diğerleri daha az titizdi.
Daha sonra doğum kontrolünün şampiyonu olacak bilim adamı Marie Stopes, 1908'de Japonya'nın Matsushima Körfezi'nde "büyük bir heyecan" içinde ginkgo spermlerini avlayarak üç gün geçirdi. Nörolog Oliver Sacks, ergenliğini Kew'in sikadların cinsel organlarına aval aval bakmasını izleyerek geçirdi. Ben Dark'ın mükemmel açıklamasını okuduğunuzda, en mütevazı bitkilerin bile kalıcı bir uyarılma durumunda yaşadığı sonucuna varmamak elde değil.
Dark'ın her bölümü, köksüz, çekirdeksiz gölet pisliklerinden dağ çayırlarına kadar bir bitki hanedanının hikayesini anlatıyor. Şimdiye kadar var olan türlerin yaklaşık %97'sinin nesli tükendi, ancak onların izleri torunlarında yaşamaya devam ediyor ve Dark'ın bu sürükleyici kitapta peşine düştüğü şey de bu kadim konular. Kendisi profesyonel bir bahçıvan olmasına rağmen




