Günümüz uluslararası sistemi, klasik “denge” anlayışlarının giderek yetersiz kaldığı bir eşikten geçiyor. Kutuplaşma eğilimleri, teknolojik sıçramalar, ekonomik bağımlılıklar ve hibrit tehditler aynı anda işliyor. Bu ortamda “istikrarın yönetimi” kavramı, yalnızca iki ülke arasındaki gerilimi düşürmek değil; rekabetin kontrolden çıkmasını önlemek, durum değişikliğini yönetilebilir kılmak ve büyük çatışma riskini sınırlamak anlamına geliyor.
İstikrar, statükoyu dondurmak değil, rekabetin kurallarını ve sınırlarını belirleyebilmek meselesidir. İstikrara ihtiyaç duyanlar ve istikrarı bozacak senaryolar Büyük güçlerin çoğu, en azından orta vadede, açık ve büyük ölçekli bir çatışmadan kaçınmayı tercih ediyor. Çin, ekonomik büyüme hedeflerini ve iç istikrarını korumak için dışarıda yönetilebilir bir ortam istiyor.
ABD, askerî angajman yükünü azaltırken teknolojik ve ekonomik üstünlüğünü sürdürmeye çalışıyor. Avrupa, enerji ve savunma yükünü paylaşmak ve iç politik istikrarı korumak için dışarıda sükûnet arıyor. Küçük ve orta büyüklükteki ülkeler ise büyük güç rekabetinin doğrudan hedefi olmamak için manevra alanı yaratmak istiyor.
fazla oku Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını i




