Reform Partisi seçmenlerinin çoğunluğu bile süper zenginlerden vergi alınmasından yana. Yine de Burnham döneminin ilk bütçesi bu meslekten kaçınacak gibi görünüyor. Bu hafta John Healey'nin sunduğu ilk bütçede, Andy Burnham'ın neoliberalizmi sona erdirme taahhüdünü yerine getirecek ekonomik politikaların ne olacağına dair nihayet bir fikir sahibi olacağız. Yoksa olmayacak mıyız?
Sermaye kazancı vergisinin gelir vergisiyle eşitlenmesi mi? Reddedildi. 10 milyon sterlinden fazla servete sahip olanlara yönelik gerçek bir servet vergisi mi? Gündemden kalktı. Bankacılık ek vergisinde yapılacağı söylenen artış bile bizi sadece Muhafazakarların 2023'te kesinti yapmasından önceki noktaya geri götürüyor.
Ana caddeleri destekleme, finansal yerelleşme ve daha uzun vadeli yatırımlara ilişkin politikalar için umut edebiliriz, ancak havada hala damlacık teorisi ekonomisinin kokusu var. Yapılan anketler, İngiliz halkının –Reform yanlısı seçmenlerin beşte üçü dahil– süper zenginlerden servet vergisi alınmasını büyük bir coşkuyla desteklediğini gösteriyor.
İngiltere'deki en zengin 50 ailenin ülkedeki nüfusun yarısından daha fazla servete sahip olduğu gerçeğiyle kendini gösteren servet eşitsizliğinin ekonomimizi zayıflattığını, toplumsal dokumuzu aşındırdığını ve demokrasimizi zemininden sarstığını biliyoruz. Daha geçen yıl, dönemin Greater Manchester belediye başkanı olan Burnham bunu açıkça kabul etmişti.
