Diğer ülkelerde yerel toplulukların gelecekte söz hakkı vardır. İngiltere gerçekten demokratik olsaydı, her yer kendi kaderini kontrol eden bir nahiye olurdu. Yazık Piddington'a. Sadece 350 nüfuslu Oxfordshire köyüne geçen hafta Topluluklar Bakanı Angela Rayner tarafından neredeyse dört katına çıkması gerektiği söylendi. Dahası da vardı. Gelen yeni gelenler, çoğunlukla Afganistan ve Eritre'den gelen ve İngiltere'nin kaotik sığınma başvuru sisteminin kurbanı olan 1.250 genç sığınmacı olacaktı. Köyün eteklerindeki eski askeri kabinlere yerleştirilecekler. Rayner bunun yerel itirazları görmezden gelmesine olanak tanıyan "acil bir taç gelişimi" olduğunu söyledi. Ve kesinlikle itirazlar vardı.
Eylül ayında Piddington köylüleri İngiltere'den bıktıklarını ilan ettiler. Nahiye meclislerinin liderliğinde ve yüzde 92'lik bir katılımla, oy çoğunluğuyla İngiltere'den ayrılmayı ve bir "prensliğe" dönüşmeyi seçtiler. Protestolarına, bu hafta kendilerine yaklaşık 1.000 sığınmacıya ev sahipliği yapacakları söylenen Suffolk'taki Barnham da katılıyor. İngiltere'den ayrılmak için bir referandum tarihi belirlediler.
Simon Jenkins bir Guardian köşe yazarı, yazar ve BBC yayıncısıdır. Kitabı: The Village in Britain: And


