Geçmişteki ve şimdiki Birleşik Krallık liderleri bizi iyi ya da kötü davranışa yöneltmekten hoşlanıyor. Ancak sosyal bilimciler, anında verilecek 100 sterlinlik para cezalarının etkili bir caydırıcı olmayabileceğini söylüyor. Bu çok modern bir olgu; toplu taşıma araçlarında insanların telefonlarını kulaklık olmadan bariz şekilde gürültülü şeyler için (konferans görüşmeleri, TV şovları, müzik) kullanmaları rahatsızlık veriyor.
Bir telefonla yapabileceğiniz en sinir bozucu şeyin, sinir bozucu bir bip sesiyle oyun oynamak olduğu bir zamanı hatırlıyorum; Yüksek sesle konuşmanın o kadar yasak olduğu ve komedyenlerin bundan tüm kariyerlerini çıkarabilecekleri bir dönem. Peki Andy Burnham'ın, kötü niyetli kişilere 100 sterline varan para cezaları getiren "Gürültüyü değil, arabayı paylaşın" kampanyası neden bu kadar nostaljik geliyor? Ve en önemlisi, cezalar işe yarayacak mı?
Burnham bir şeyin peşinde çünkü bu dayanılmaz. Paw Patrol'ün bir bölümünü, Pretty Little Liars olay örgüsünün önemli bir noktasını, gerçekten 80'lerin ortasındaki bir diskoyu veya pazarlama stratejisi hakkında üst düzey bir tartışmayı dinlemenin daha kötü olup olmadığı konusundaki ince noktaları tartışarak saatlerimi kaybedebilirim. )
