Kopenhag'daki Bybi'de, adanmış bir personel ve gönüllü grubu, çoğunluğu ücretsiz olarak dağıtılan bal üretimi etrafında herkes için bir topluluk inşa etti. Bu model başka yerlerde de kopyalanabilir mi?
Kopenhag'daki bir arıcılar kolektifi olan Bybi'nin arıları çatıda yaşıyor. Evleri, şehrin tam merkezinde, geçmişin mimarisiyle yüceltilmiş modern bir sosyal işletmenin idealize edilmiş vizyonuna benzeyen bir Viktorya dönemi binalar kompleksi.
Burası, doğayla uyum içinde ev sanayisinin olduğu, dışlanmışların kenar mahallelerden içeri alındığı ve şirketlerin yardım etmek için beklediği, işlerin yapıldığı ancak işin büyük kısmının gönüllüler tarafından yürütüldüğü ve – bu kısım önemli – fikirleri tartismak için çok fazla harcandığı bir yer.
Bybi'nin 48 yaşındaki kurucusu Oliver Maxwell, binaları daha yakından incelememi teşvik ediyor. Binalar bir zamanlar hapishane, ıslah evi ve hastaneydi; bugünkü işlevleri – bir evsizler sığınma evi, genç suçlular kurumu ve yakın zamana kadar bir iş bulma kurumu – çok da farklı değil.
Danimarka'nın 'tarımsal geri kalmışlıktan sanayileşmiş tarıma' yönelik Viktorya dönemi dönüşümü, insanlara nasıl davrandıklarına da yansıdı, diyor Maxwell.
