Uzay radyasyonuna maruz kalmak, astronotların tehlikeli bir kalp rahatsızlığı riskini artırabilir; sıçanlar üzerinde yapılan yeni bir çalışma buna işaret ediyor.
30 Eylül'de PLOS One dergisinde yayımlanan araştırma, Mars'a uzun süreli bir seyahatte bir astronotun maruz kalabileceğine benzer seviyelerde radyasyona maruz kalan sıçanların, bu radyasyona maruz kalmayan sıçanlara göre kalplerindeki küçük kan damarlarının etrafında daha fazla yara dokusu geliştirdiğini ortaya koydu.
Bu yara dokusu, kalp yetmezliği riskini artırdığı bilinen kardiyak fibrozis olarak bilinen bir durumun göstergesidir. Bu yara dokusu, sıçanlar ilk kez radyasyona maruz kaldıktan yaklaşık bir yıl sonra gözlemlendi.
Ancak bu çalışma sıçanlar üzerinde yapıldığı için, bu etkinin insanlarda da görülüp görülmeyeceğini kesin olarak söyleyemez. Örneğin, insanların sıçanlardan daha uzun bir yaşam beklentisine sahip olduğu (80 yıla karşılık 2 ila 4 yıl) göz önüne alındığında, sıçanlarda görülen etkilerin insanlarda ortaya çıkması yaklaşık 30 yıl sürebilir.
Bununla birlikte, çalışma yazarları araştırmanın, astronotların sağlığının Dünya'ya döndükten çok sonra bile takip edilmesinin önemini vurguladığını belirtiyor. Çalışmanın ortak yazarı ve cerrahi profesörü John Baker, vermeye çalıştığımız mesajın takip süresinin gerçekten önemli olduğu olduğunu ifade etti.
