Arkeologlar, Orta Çağ'a ait bazı insan dişleri sayesinde, Orta Çağ'da kurşun üretiminin Avrupa'da ilk kez ne zaman yaygınlaştığını belirlediler. Araştırmacılar, İngiltere'nin orta kesimindeki mezarlardan toplanan diş minesini inceleyerek, Roma sonrası toplumunun 7. yüzyılın ortalarında yeniden madencilik ve eritme faaliyetlerine başladığını biliyor.
Ekibin bugün Antiquity dergisinde yayınlanan bir çalışmada açıkladığı gibi, zehire maruz kalmanın sonuçları çok ağırdı ancak yerel halk arasında eşitsiz bir şekilde dağılmıştı. 000 yıl öncesine dayanıyor ve toksik metale çevresel maruz kalmamızın izi iki milyon yıl öncesine kadar uzanıyor. Kurşun, tarih öncesi eritme alanındaki ilerlemelerde etkili oldu ve kurşunun paha biçilemez özellikleri, Sanayi Devrimi boyunca teknolojik ilerlemenin yolunu açtı.
Bununla birlikte, kurşunun artık çeşitli erken gelişim sorunlarına neden olduğu biliniyor ve kullanımları azalıyor, ancak malzemeye olan bağımlılığımızın izini sürmek, bir toplumun tarihsel seyrini bağlamsallaştırmaya ve anlamaya yardımcı oluyor. Bu metalleri araştırmak da kolay değil. 16.
yüzyıldan 19. yüzyıla kadar imalatçılar antik Roma ve ortaçağ İngiltere'sinden gelen kurşun atıklarını sürekli olarak yeniden erittiler.
