Yaklaşık 251 milyon yıl önce volkanik patlamalar Dünya'daki yaşamın çoğunu yok etti. Rusya'daki Sibirya Tuzakları yaklaşık bir milyon yıl boyunca atmosfere devasa karbon dioksit bulutları püskürterek gezegenimizin tarihindeki en şiddetli yok oluş olayına yol açtı. Ekvator sıcaklıkları zirve yaparak karaların büyük kısmını yaşam için fazlasıyla sıcak hale getirdi. Bu sırada okyanuslar asidikleşti ve içindeki canlıların çoğu oksijen eksikliğinden boğuldu.
Permiyen-Triyas toplu yok oluşu veya "Büyük Yok Oluş" olarak bilinen bu olay, nihayetinde okyanus yaşamının %90'ından fazlasını ve karasal türlerin %70'ini yok etti. Bununla birlikte, günümüzde Çin sınırları içinde yer alan bir bölgede, polon üreten bitkilerden oluşan bir sığınak bu kaderden kaçındı ve hayatta kalan hayvanlar için bir vaha yarattı.
Araştırmalar, bunun Büyük Yok Oluş sırasında bitkilerin felaket niteliğindeki iklim değişikliğini atlatabildiği tek yer olmadığını ve bitkilerin yok oluş olayına diğer organizmalardan daha iyi dayanmış olabileceğini düşündürdürüyor.
York Üniversitesi'nden ekolog ve evrimsel biyolog Chris Thomas, "Bitkiler gerçekten de bazen çok büyük bir dayanıklılığa sahip; çünkü bireysel olarak hareket edemiyorlar ve bir popülasyon olarak bile hareket etme konusunda pek başarılı değiller" diyor.
